-
- Jama z osady bałtyjskiej z początków n.e.
-
- Palenisko jaćwieskie
Cóż to? Antrakologia (gr. anthrakas – węgiel) to dyscyplina archeobotaniki, która bada węgle drzewne pochodzące z badań archeologicznych. Na ich podstawie próbuje się odtwarzać lokalne drzewostany i wykorzystanie ich przez człowieka. Wyniki badań antrakologicznych przedstawiane są najczęściej jako spektra antrakologiczne, ale my chcemy Wam trochę inaczej pokazać, co wynikło z naszych próbek. 😉 Zapraszamy do galerii. To te gatunki oznaczono, dzięki zbieranym skrupulatnie w strunówki węglom drzewnym!
A poniżej zapraszamy do zapoznania się z komentarzem dr Katarzyny Cywy:
„Z różnego rodzaju obiektów archeologicznych (jamy śmietniskowe, jamy o nieustalonej funkcji, paleniska, groby popielnicowe, pozostałości budynku), odkrytych na stanowiskach Szwałk 18, 19, 23 i 24, zostały pobrane próby szczątków drzew i krzewów zachowane w postaci niewielkich, zwęglonych fragmentów drewna. Ułamki węgli drzewnych o rozmiarach większych niż 0,2 cm poddawane są obecnie/aktualnie analizie antrakologicznej, która polega na określeniu przynależności taksonomicznej subfosylnych szczątków na podstawie ich budowy anatomicznej. Badanie to zaliczane jest do metod anatomiczno-porównawczych, w których szczątki kopalne porównuje się ze współczesnym materiałem roślinnym. Do przeprowadzania analizy antrakologicznej niezbędne jest zastosowanie specjalistycznego mikroskopu metalograficznego, w którym wiązka światła nie przechodzi przez badany obiekt, ale odbija się od jego powierzchni. W trakcie badania wykonywane są po trzy przełamy każdego fragmentu węgla drzewnego, w trzech płaszczyznach anatomicznych drewna tj. poprzecznej, podłużnej stycznej i podłużnej radialnej. Zestawienie mikroskopowych cech diagnostycznych obserwowanych na tych płaszczyznach umożliwia oznaczenie taksonomiczne badanego materiału. Wstępne wyniki badań węgli drzewnych ze stanowisk archeologicznych w Szwałku wskazują, że plemiona bałtyjskie zamieszkujące rejon Puszczy Boreckiej w początkach naszej ery wykorzystywały między innymi drewno dębowe, sosnowe, świerka, grabu i brzozy. Wśród przebadanych do tej pory, pozostałości stosów pogrzebowych stwierdzono szczątki żywicznego drewna sosnowego, charakteryzującego się wysoką wartością opałową.”
-
- Sosna zwyczajna
-
- Świerk pospolity
-
- Brzoza
-
- Jesion wyniosły
-
- Leszczyna pospolita
-
- Olsza
-
- Dąb
-
- Grab pospolity
-
- Topola
-
- Klon
-
- Wierzba
Rysunki:
- Arct-Golczewska, Maria (1872-1913) – Atlasik botaniczny kieszonkowy, Polona, http://polona.pl/preview/968aabcf-1a08-40c7-b3c6-6a172765e576
- Atlas państwa roślinnego : zawierający 125 tablic z 700 rysunkami roślin oraz liczne drzeworyty, Willkomm, Moritz (1821-1895), Polona, http://polona.pl/preview/338f5bf8-5ffb-4c2a-9b14-0f2d721f3312
- Carl Axel Magnus Lindman, Public domain, via Wikimedia Commons
