Zakończyliśmy badania na osadzie położonej w widłach dwóch rzeczek, w rezultacie czego możemy przedstawić dwie konkluzje dotyczące chronologii oraz charakteru tego stanowiska.
Pierwsza związana jest z rozpoznanym, już na etapie powierzchniowym, osadnictwem jaćwieskim, potwierdzonym datowaniem radiowęglowym na ok. X wiek n.e. W trakcie kilkakrotnych wykopalisk regularnie pozyskiwaliśmy w tym miejscu metalowe artefakty i również tym razem wzbogaciliśmy się o kolejne: brązową zapinkę podkowiastą, dwa kolce od dwóch innych zapinek (brązowy i żelazny) oraz dwie brązowe, zgięte taśmy, prawdopodobnie zdeformowane pierścionki. Spora liczba artefaktów kontrastuje zarazem z nielicznym występowaniem obiektów archeologicznych na tym stanowisku, gdyż poza ujawnieniem kilku palenisk, brak tu obiektów o innym zastosowaniu. Dlatego sądzimy, że około 1000 lat temu miejsce to było dość regularnie wykorzystywane przez Jaćwingów, lecz nie miało ono całorocznego charakteru. Czym było zatem dokładnie? Z odpowiedzią wstrzymamy się do czasu zapoznania z wynikami licznie pobranych próbek, uzupełnionych analizą historyczną nad Jaćwieżą.
Druga konkluzja również wiąże się z odkrytymi paleniskami, a przede wszystkim z jednym z nich, dla którego uzyskaliśmy daty radiowęglowe. I tutaj mamy do czynienia z chronologiczną ciekawostką, gdyż zostało ono wydatowane na ok. II wiek p.n.e., czyli wczesną epokę żelaza! Tym samym jest starsze od Jaćwieży, o minimum 1000 lat. To nieco zaskakujące dane, lecz odpowiadające pewnym naszym wcześniejszym obserwacjom, wynikającym z pozyskiwania w niektórych wykopach fragmentów ceramiki o cechach wcześniejszych niż jaćwieska. Nie udawało nam się natomiast trafiać na inne dowody tej starszej obecności, aż do ostatnich wykopalisk, kiedy to znaleźliśmy część żelaznej szpili, którą identyfikujemy jako zabytek wczesnożelazny. Te połączone dowody, w sensie poznawczym wzbogacają wartość stanowiska, czyniąc je dwukulturowym. Z tego powodu w niedalekiej perspektywie wrócimy na to miejsce i bogatsi o wyniki specjalistycznych analiz postaramy się doprecyzować jego charakter w czasach przed n.e.
-
- Palenisko datowane na II wiek p.n.e.
-
- Palenisko datowane na IX-X w. n.e.
Badania nad osadami traktujemy zresztą priorytetowo i dlatego nasze najbliższe, sierpniowo-wrześniowe wykopaliska, poświęcimy kolejnym. Konkretnie będą to bałtyjskie stanowiska, na których rejestrujemy ślady osadnictwa zaczynające się od ok. I-go wieku n.e. do co najmniej X-go w. n.e. Spośród wszystkich badanych przez nas miejsc, te uważamy za najbardziej odkrywcze i tym samym perspektywiczne. Są one dla nas zresztą szczególne, bo na nich zaczęła się cała historia projektu Prapuszcza. Do usłyszenia zatem w ostatnim tygodniu sierpnia!
…………………………………………………………………………………
Projekt finansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach programu „Nauka dla Społeczeństwa II”.
